Museum ZZ - Voorbij de foto

Deze blog borduurt voort op de vorige

Grote voelfoto’s

Heel bijzonder zijn de grote voelfoto’s met audio-uitleg. Deze waren in verschillende zalen op een schuine tafel bevestigd. José kon daarachter plaatsnemen, haar stok kon opzij in een speciale houder en dan kon zij een koptelefoon opzetten om naar een beschrijving te luisteren, die tevens de vingers door de foto leidde.

Dat is dus super voor wie helemaal in zijn/haar eentje de ervaring aan wil. Maar in de praktijk komen blinde bezoekers toch vaak met een ziende metgezel, zoals in ons geval. En dan is het jammer dat er maar één koptelefoon is en je dus niet samen gelijktijdig kunt luisteren. Want dan staat een van de twee op de ander te wachten en kost alles dubbel zoveel tijd.

Ankertjes

Met sommige foto's kon José goed uit de voeten. Zoals de eerste, van een vrouw in klederdracht. Deze was vrij simpel van opzet en de achtergrond was relatief glad, op een paar belangrijke details na. Maar bij andere miste ze 'ankertjes': plekken waar in de beschrijving naar wordt verwezen waardoor je zeker weet dat je goed zit met je vingers. Ook vond ze dat de uitleg soms te snel ging. Tja - en wij weer: dat je met de startknop ook kon pauzeren, ontdekten we helaas pas achteraf.

De schiettent

Het moeilijkst vond ze een foto die vanachter de ‘toonbank’ van een schiettent op een kermis is genomen. Een jongeman richt het geweer, terwijl een jongedame met een grote cowboyhoed lachend het doel in de gaten houdt. Ze zit gedraaid op de toonbank, met haar gezicht naar het doel waar de jongeman op richt en haar benen aan de andere kant. Er staan nog meer mensen omheen, naast, maar ook deels voor- en achter elkaar.

Het is een leuke foto, die een verhaal vertelt: vol actie, gespannen verwachting, plezier. Maar ook vol ingewikkeld perspectief. Het kost echt tijd om zo’n complexe foto helemaal te verkennen en doorgronden. Embodiment was hier wel wat geweest: de houdingen van de mensen op de foto aannemen, zoals we in het Rijks deden. Dus ja: het verhaal en de beschrijving waren leuk, maar José kreeg hier geen echt goed beeld van de foto.

Het bouwsel boven het water

De andere foto die ze erg 'moeilijk' vond was er een van een haven of sloot of kanaal met een merkwaardig hoog houten bouwsel in het midden. Ik heb het verhaal hierbij niet kunnen lezen en nu ik de foto bekijk snap zelf (nog steeds) niet goed wat ik zie. Sluit het gebouw een soort haventje af? Of wordt het bouwsel op twee schuiten vervoerd? Is de boot die midden voor die twee schuiten onze kant op vaart de stuurboot? Op de oevers links en rechts van het water lopen mensen. Komen die op een huzarenstukje af? Er vaart nog een bootje op de voorgrond. Dat vaart van ons af. Zo te zien naar de linker oever. Kortom: waar kijk je nou eigenlijk naar? Wel grappig: ik ben nog steeds niet voorbij deze foto! Ik had de tekst erbij natuurlijk ook moeten fotograferen...

Of eigenlijk: ik had het misschien beter voor moeten bereiden, maar ja, de afstand van mijn huis tot het museum vergt met de auto een dikke 2,5 uur rijden en met het OV ben ik bijna 4,5 uur onderweg. Dus dat zat er helaas niet in.

Al met al hadden we een leuke en interessante dag en rondleiding. Er was ontzettend veel om op de tast te verkennen en om van te genieten. Tip: de tentoonstelling loopt nog tot en met 6 april.

Wil je reageren? Graag!

Stuur me een mail. Dan plaats ik je reactie. Ik antwoord natuurlijk ook, eerst naar jou, en dan onder deze blog. (Deze wellicht wat ouderwetse manier van werken voorkomt heel veel weren van spam, dank voor je begrip!).

2X.01.21 Dorine in 't Veld (en José Fijneman, die lezers van deze blog inmiddels kennen van onze avonturen in het Rijksmuseum op Sinterklaasdag; je vindt de afleveringen via tabblad blog).